Биз ўз сўзларимиз ва фикрларимиз билан ҳаётий тажрибаларни яратамиз. Қалбимизда тинчлик ва тотувликни ижобий фикрлашга мостлаштириб, фақат ижобий ҳодисалар ва худди шундай фикрлайдиган одамларни ўзимизга жалб қиламиз. Аксинча, биз айбловлар ва хафагарчиликларни «тузатиб» олганимизда, ўзимизни қурбондек ҳис қилсак, ҳаётимиз маъносиз ва кўнгилсизликларга тўла бўлади ва биз айнан шундай одамларни ўзимизга жалб қиламиз. Бошқача қилиб айтганда, ўзимизни ва атроф муҳитни идрок этишимиз ҳақиқий ҳаётимизга айланади,
Ҳар куни 60 000 дан ортиқ фикрни ўйлаймиз. Бундан ташқари уларнинг кўпчилиги эски фикрлар. Агар биз ўтмишга эътибор қилаверсак, бугунги кунимизга кучимиз етмайди. Агар биз келажак ҳақида ўйлаверсак, биз ҳаёлларда яшаймиз. Ҳақиқий вақт ҳозир мавжуд. Айнан шу вақтда, бизнинг бошимизда сеҳрли тозалаш бошланади.